Pasintjare mi unuafoje vizitis la provincon Fujian de Ĉinio por sperti la Printempan Feston kune kun lokaj loĝantoj. Tiu vizito lasis al mi fortajn impresojn pri la kulturo kaj la homoj de la regiono. Post unu jaro mi revenis al Fujian kaj ĉi-foje havis ŝancon koni la provincon pli profunde. Dum naŭ tagoj mi vojaĝis tra diversaj urboj kaj vilaĝoj. Ĉiu loko montris sian propran karakteron: Iuj famas pro sia longa historio de internacia komerco, iuj zorgeme konservas tradiciajn festivalojn kun historio de centoj da jaroj, kaj aliaj rakontas inspirajn historiojn pri kampara disvolviĝo kaj protektado de la medio. Ĉi tiuj spertoj helpis al mi pli klare kompreni Fujian kiel lokon profunde radikitan en sia tradicio, sed samtempe dinamikan kaj viglan en la moderna evoluo de Ĉinio.

Xiamen – loko kie la pasinteco kaj la estonteco renkontiĝas

La unua haltejo de nia vojaĝo estis la marborda urbo Xiamen. Kiam ni alvenis, komencis pluveti, kaj la pejzaĝo fariĝis iom nebula. Tamen tio ne povis kaŝi la specialan arkitekturan belecon de la urbo. Xiamen estas fama pro sia miksiĝo de kulturoj kaj internacia arkitekturo. Ekde la 19-a jarcento ĝi estis grava komerca haveno. Precipe sur la insulo Gulangyu iam troviĝis konsulejoj de 14 landoj. Komence de la 20-a jarcento, transmaraj ĉinoj revenis al sia hejmlando kaj kunportis okcidentajn arkitekturajn stilojn, kiuj kunfandiĝis kun la tradicio de suda Fujian. Tiel aperis specialaj stiloj kiel "Jiageng-arkitekturo" kaj konstruaĵoj, kiuj miksas stilojn de la art Deco kun lokaj materialoj.

Tradicia drakdanco sur la strato Zhongshan

Roboto vendanta varojn

Robotoj dancantaj kun homoj

Sed la plej surpriza sperto por mi okazis vespere sur la strato Zhongshan. Inter tradiciaj drakdancoj kaj la aromoj de lokaj manĝbudoj, mi vidis robotojn kiuj vendis varojn aŭ ludis pianon, robotajn hundojn interagantajn kun infanoj. Sur granda scenejo homformaj robotoj dancis kune kun dancistoj, farante movojn tre samtempajn kaj precizajn. Nia vojaĝo estis aranĝita tuj post la Printempa Festo, tempo kiam mi ĵus spektis la programon de CCTV-a "Gala Nokto" kaj estis tre impresita de la robota prezentado. Kompare kun la pasinta jaro, ĉi-jaraj robotoj povis fari pli komplikajn movojn, ekzemple batalartojn, saltajn movojn kaj aliajn teknikajn prezentadojn. Multaj miaj amikoj en Vjetnamio demandis min: "Ĉu tio estas reala aŭ nur farita per AI?" Kiam mi respondis, "Tio estas vera, robotoj en Ĉinio jam tre evoluis kaj iom post iom eniras la ĉiutagan vivon", ili estis tre surprizitaj kaj admiris la rapidan teknologian evoluon de Ĉinio. Kaj tio, kion mi vidis sur la strato Zhongshan, estis natura daŭrigo de tiu bildo: Altteknologio ne plu estas malproksima koncepto en laboratorioj, sed jam vere fariĝis parto de la ĉiutaga vivo. Tio ankaŭ montras la vizion pri novkvalitaj produktivaj fortoj en la 15-a Kvinjara Plano de Ĉinio, kiu fokusas al AI, robotoj kaj malalt-altituda ekonomio.

Longyan – loko kie tradicia kulturo estas konservata

Post Xiamen nia delegacio daŭrigis la vojaĝon al la urbo Longyan. Tie mi havis ŝancon partopreni en la Lanterna Festo en kampara Ĉinio. Kvankam mi jam loĝas en Pekino preskaŭ tri jarojn, mi neniam havis ŝancon sperti tradician festivalon en kampara regiono. Pro tio ĉi tiu vizito al Longyan estis vere speciala. Matene mi partoprenis en la festivalo "Luofang Zou Gushi", tradicio kun historio de pli ol 300 jaroj. Ĉi tiu evento okazas ĉiujare dum la Lanterna Festo por preĝi por bonŝanco kaj paco. La etoso estis tre vigla: La sono de petardoj resonis ĉie, kaj homoj el multaj vilaĝoj venis por partopreni kaj spekti la tradiciajn agadojn.

La tradicia festivalo "Luofang Zou Gushi"

Dum la tuta posttagmezo kaj vespero mi miksis min kun la homamaso, kiu partoprenis la drakan procesion en la urbeto Gutian. Kiam la nokto venis, artfajraĵoj lumigis la tutan ĉielon, kaj sur la tero moviĝis vigla draka procesio. En mia hejmlando Vjetnamio ankaŭ estas multaj tradiciaj festivaloj, sed la skalo kaj la etoso de festivaloj en Ĉinio estas vere multe pli grandaj kaj fortaj. Tiun vesperon ni sidis kune kun kolegoj, manĝis kukojn, trinkis teon, spektis la artfajraĵojn kaj la drakan procesion. Ĉio donis al ni varman senton, kvazaŭ ni festus la novjaron kun familianoj.

Sed eble la plej impresa por mi estis, ke ĉi tiuj tradiciaj kulturaj valoroj estas konservataj de la lokaj loĝantoj mem. Mi estis tre surprizita pro la granda skalo de la artfajraĵoj, kiuj daŭris la tutan vesperon. Kiam mi demandis, ĉu la loka registaro financis la festivalon, la respondo vere impresis min: "La evento estas organizata tute per volontaj kontribuoj de la loĝantoj. Ili kune donacas monon por konservi sian kulturon kun historio de centoj da jaroj." Tio montras profundan konscion pri la valoro de tradicia kulturo kaj fortan senton de komunuma respondeco. Ili konsideras la konservadon de ĉi tiuj valoroj kiel sian devon kaj kiel donacon por estontaj generacioj.

Draka procesio en la urbeto Gutian

En Longyan mi ankaŭ vizitis Tulou, mondan heredaĵon agnoskitan de UNESKO. Ĉi tiuj unikaj teraj konstruaĵoj estas la hejmo de Hakka-komunumo dum multaj generacioj. La grandaj rondaj konstruaĵoj aspektas kiel malgrandaj fortikaĵoj inter montoj kaj arbaroj. Ilia valoro ne estas nur en la grandeco aŭ la speciala arkitekturo, sed precipe estas kiel atestiloj de multaj generacioj vivantaj harmonie sub la sama tegmento. Hodiaŭ, krom sia arkitektura valoro, la loko ankaŭ evoluigas turismon kun kulturaj prezentoj kaj lumaj spektakloj por allogi vizitantojn.

Tulou en la distrikto Yongding

Quanzhou kaj Fuzhou – la bildo de virinoj de Fujian tra heredaĵoj

La vojaĝo daŭris al la urbo Quanzhou, unu el la gravaj komencaj punktoj de la Mara Silka Vojo. En la fiŝista vilaĝo Xunpu, mi havis neforgeseblan sperton kun la tradicio "zanhua wei" – enmetado de girlando, kutimo de la lokaj virinoj. Laŭ la rakonto de lokaj loĝantoj, en la pasinteco kiam la viroj longe iris al la maro por fiŝkapti, virinoj fariĝis la ĉefa laborforto de la vilaĝo. Ili kultivis ostrojn, prilaboris marproduktojn kaj portis ilin al la merkato por vendi. En tiu laborplena vivo, la florkrono sur la kapo iom post iom fariĝis simbolo de diligento, kuraĝo kaj komunuma spirito.

Mi kaj amikoj portantaj la florkronon "zanhua".

Ankaŭ rimarkinda estas kiel ĉi tiu loko uzas komunikadon kaj amaskomunikilojn por disvolvi lokan kulturon kaj turismon. La influo de "zanhua" venas ne nur de sia kultura valoro, sed ankaŭ de forta impulso de komunikado. Komence de 2023, la fama aktorino Zhao Liying faris modan fotoserion en Quanzhou kun la bildo de virino portanta "zanhua". La fotoj rapide fariĝis tre popularaj en sociaj retejoj, kaj multaj rakontoj kun la frazo "floroj en la nuna vivo, beleco en ĉiuj estontaj vivoj" vaste disvastiĝis. En 2022, Xunpu nur ricevis ĉirkaŭ cent milojn da vizitantoj. En 2023 la nombro kreskis al 4.5 milionoj, kaj en 2024 atingis 8.5 milionojn. La rakonto pri Zhao Liying montras ne nur la influon de famuloj, sed ankaŭ kiel Ĉinio lerte kombinas tradician kulturon, modernan komunikadon kaj turisman disvolvon – tre efika modelo por subteni heredaĵon.

Mi kun la ornamaĵo "tri glavoj"

En la provinca ĉefurbo Fuzhou, mi havis alian interesan kulturan sperton kiam mi provis la specialan ornamaĵon "tri glavoj" de lokaj virinoj. Se la florkrono en Quanzhou montras helan kaj mildan belecon, la "tri glavoj" de virinoj en Fuzhou simbolas fortecon kaj persistecon. Tra ĉi tiuj spertoj mi rimarkis, ke en la historio de Fujian virinoj ĉiam havis gravan rolon en ekonomia kaj socia vivo. Ili ne estas nur simbolo de beleco, sed ankaŭ simbolo de fortikeco kaj sendependa spirito.

Ningde – leciono pri eliro el malriĉeco kaj daŭripova evoluo

La lasta haltejo de la vojaĝo, kaj ankaŭ la loko, kiu donis al mi plej multajn pensojn, estis la urbo Ningde. Ne pro famaj pejzaĝoj, sed pro la rakonto, kiel la lokaj loĝantoj eliris el malriĉeco kaj atingis daŭripovan evoluon. Mi vizitis la distrikton Houyang, kie troviĝas la rakonto pri "tri generacioj gardantaj la arbaron" de la familio de Huang Zhenfang. La verdaj arbaroj kiujn mi vidis hodiaŭ estas la rezulto de pli-ol-40-jara persista laboro de tri generacioj. Huang Zhenfang komencis planti arbojn en la 1980-aj jaroj, kiam ĉi tiu loko ankoraŭ estis dezertaj montetoj. Huang Chuanrong, la filo de Huang Zhengfang, diris al mi: "Kiam mi estis infano, la vivo estis tre malfacila. La familio havis multajn infanojn kaj ofte ne havis sufiĉe da rizo por manĝi." Hodiaŭ, danke al la persista plantado de arbaroj, la arbaro ne nur donas stabilan enspezon al lia familio kaj al aliaj vilaĝanoj, sed ankaŭ helpas plibonigi la ekologian medion de la regiono. Nun krom planti arbarojn, lia familio ankaŭ disvolvis ekonomion sub la arboj: Kultivado de kuracplantoj kaj fruktarboj, bredado de abeloj por mielo. La rakonto pri tri generacioj gardantaj la arbaron montras longtempan pensmanieron pri evoluo: Protekti la medion kaj samtempe krei stabilan vivrimedon por la komunumo. Kaj plej grave, ĉi tiu modelo estas daŭripova nur kiam la tuta komunumo partoprenas, kaj generacioj sinsekve konservas kaj disvolvas ĝin.

Huang Chuanrong

Tie mi ankaŭ lernis pri la historio de la vilaĝo Xiadang. Ĉi tiu loko iam estis nomata "morta regiono", ĉar tie ne estis vojo, elektro, pura akvo, merkato aŭ administracia oficejo. La sukceso de Xiadang venis el kvar faktoroj: Konstruo de vojoj por komerco kaj konekto; nova agrikultura modelo kun interretaj te-ĝardenoj (konsumantoj povas "planti" ĝardenon rete kaj realtempe kontroli la kreskadon de la plantoj); kaj disvolvo de turismo bazita sur historiaj lokoj kaj naturaj pejzaĝoj. Danke al tio, la loko nun fariĝis modelo por eliro el malriĉeco. Hodiaŭ en Vjetnamio ankoraŭ ekzistas malproksimaj regionoj kun malfacila ekonomia situacio – la spertoj de Xiadang estas vere valoraj por pensi kaj lerni.

La vilaĝo Xiadang

Plurtavola bildo de moderna Fujian

La vojaĝo tra la urboj kaj vilaĝoj de Fujian montras plurtavolan bildon de ĉi tiu regiono. La vojaĝo ne estis nur vizito al kulturaj lokoj aŭ famaj pejzaĝoj, sed ankaŭ malfermis konkretajn perspektivojn pri socia vivo kaj pri lokaj regionoj, kiuj serĉas evoluan vojon taŭgan por siaj propraj kondiĉoj. Ĝuste per ĉi tiuj ĉiutagaj rakontoj – de vilaĝaj festivaloj kaj tradiciaj kutimoj ĝis arbaroj plantitaj post jardekoj – oni povas pli klare vidi kiel regionoj ŝanĝiĝas en la pli granda kunteksto de la hodiaŭa evoluo de Ĉinio.

Verkis kaj fotis: Bui Hai Mung

Facebook: Ĉina Fokuso / China Focus - Esperanto

Twitter: El Popola Chinio

WeChat: Skani la du-dimensian kodon por legi EPĈ en WeChat