En la moderna milita historio de Azio, malmultaj rakontoj havas tian fortan signifon kiel la Longa Marŝado de la Ruĝa Armeo de Ĉinio kaj la vojo Truong Son de la vjetnama armeo. Unu estis strategia moviĝo tra pli ol dek mil kilometroj da severaj geografiaj regionoj; la alia estis strategia itinero tra arbaroj kaj montaroj, trapasante furiozan bombadon por subteni la militon de nacia reunuiĝo. Kvankam devenaj el la militaj spertoj de la 20a jarcento, ambaŭ vojoj superis siajn militajn signifojn kaj transformiĝis en kernajn spiritajn simbolojn. En paca epoko, tiuj spiritoj daŭre vivas en reformadoj, disvolviĝoj kaj la longdaŭraj moderniĝoj de ambaŭ landoj.

La Longa Marŝado: De strategia moviĝo al spirita simbolo de Ĉinio

La Longa Marŝado de Ĉinio estas unu el la plej grandiozaj marŝadoj en la historio de moderna militado, okazinta en la kruela enlanda milito inter la Kuomintango kaj la Komunista Partio de Ĉinio (KPĈ). De 1930 ĝis 1934, la Kuomintango lanĉis kvin sinsekvajn kampanjojn de sieĝo por ataki KPĈ. Fronte al la risko, la Centra Komitato de KPĈ elektis strategian retiriĝon por konservi sian forton. La 10-an de oktobro 1934, pli ol 86 000 soldatoj de la Ruĝa Armeo forlasis Ruijin kaj komencis longan vojaĝon de pli ol 12 000 kilometroj sub la persekutado de preskaŭ unu miliono da malamikaj soldatoj.

Sur tiu vojo, la Ruĝa Armeo devis travivi sangajn batalojn, kiel ĉe la rivero Xiangjiang, kie ili perdis ĉirkaŭ 50 000 homojn en nur unu semajno. Krom bomboj kaj kugloj, ili devis batali kontraŭ malsatoj, malsanoj kaj kruelaj naturkondiĉoj: Transiri la grandan neĝmontaron altan je pli ol 5 300 metroj en frosta vetero, kaj trapasi senhomajn stepojn proksime de Xizang kun manko de oksigeno kaj kaprica klimato. Kiam ili atingis la urbeton Wuqi en 1935, la ĉefa forto restis kun nur ĉirkaŭ 7 000 homoj. En oktobro 1936, la Ruĝa Armeo kuniĝis en Gansu, markante la venkan finon de la Longa Marŝado.

Dum tiu vojaĝo, la Ruĝa Armeo trapasis 14 provincojn, superis 18 montarojn kaj 24 riverojn, faris centojn da bataloj, kaj samtempe forĝis generacion de revoluciaj gvidantoj. La Longa Marŝado estis ne nur retiriĝo por pluvivi, sed ankaŭ simbolo de "transformi danĝeron en sekurecon" por la ĉina revolucio, montrante firman volon, spiriton de ofero kaj lojalecon al idealoj.

La vojo Truong Son: Strategia itinero kaj animo de la vjetnama espero

En Vjetnamio, la vojo Truong Son, ankaŭ konata kiel la vojo Ho Chi Minh, estas historia vivlinio, kiu ligis la nordon kaj la sudon de la lando dum la milito kontraŭ Usono, kaj estas vivanta simbolo de la espero pri landunuiĝo. Post la Genève-Interkonsento en 1954, Vjetnamio estis dividita en du partojn, kaj la subtena itinero al la sudo por rezisti la invadan armeon preskaŭ tute blokiĝis. En 1959, la Komunista Partio de Vjetnamio difinis la malfermon de strategia vojo tra la montaro Truong Son kiel vivnecesan taskon de la revolucio. Tiel, dek miloj da soldatoj kaj volontuloj eniris profundajn arbarojn por malfermi, konservi kaj funkciigi la vojon, transportante provizojn tra la plej danĝeraj itineroj meze de bombpluvoj.

Dum 16 jaroj, Usono faligis pli ol 4 milionojn da tunoj da bomboj sur Truong Son kaj lanĉis pli ol 733 000 aerajn bombadojn -- nivelo de detruo eĉ superanta tiun de la dua mondmilito. Tamen, mirinde, la vojo plu ekzistis kaj seninterrompe fluigis la "sangofluon" de la malantaŭo al la fronto. La trupoj Truong Son transportis pli ol 1.5 milionojn da tunoj da armeaj provizoj kaj 5.5 milionojn da tunoj da brulaĵo, certigis la eniron de pli ol 1.1 milionoj da soldatoj en la batalkampo, kaj sekure revenigis cent milojn da vunditoj al la malantaŭo. Truong Son estis ne nur transporta linio, sed ankaŭ la strategia "spino" de la tuta batalkampo, la centro de ĉefaj armeoj kaj la deirpunkto de grandaj kontraŭofensivoj, kontribuante decide al la venko kaj nacia reunuiĝo en 1975.

La "Nova Longa Marŝado" de Ĉinio en la epoko de disvolviĝo

Enirinte la periodon de reformado kaj pordmalfermo, Ĉinio reinterpretis la Longan Marŝadon kiel metaforon por la vojo de nacia moderniĝo. La ideo, ke "ĉiu generacio havas sian propran Longan Marŝadon" estas ofte emfazita, kaj la paca disvolviĝo de la lando estas rigardata kiel "Nova Longa Marŝado" -- longdaŭra, malfacila, sed ne revenigebla.

Unue, la spirito de la Longa Marŝado montriĝas en la firmeco de longtempaj celoj. En 1949, Ĉinio estis unu el la plej malriĉaj landoj en la mondo kun la pokapa enspezo de nur 49 juanoj, kaj la industria bazo preskaŭ ne ekzistis. El tiu komenca stato de "unu malriĉeco kaj du blankoj" (ekonomia malriĉeco kaj malalta kulturnivelo), Ĉinio persiste sekvis industriigon kaj moderniĝon dum pluraj jardekoj. Longtempaj strategioj kiel reformado kaj pordmalfermo, grandskala programo kontraŭ malriĉeco kiu helpis pli ol 800 milionojn da homoj eliri el malriĉeco, kaj la celo de socialisma moderniĝo ĝis la mezo de la 21-a jarcento klare reflektas la spiriton de "iri longan vojon". Nun Ĉinio jam fariĝis industria potenco kaj la dua plej granda ekonomio de la mondo, kun pokapa enspezo en 2025 de 43 377 juanoj -- 884-oble pli alta ol en 1949.

Due, la spirito de la Longa Marŝado montriĝas en la kuraĝo elekti malfacilajn sed fundamentajn vojojn. En situacio de limigita aliro al altnivela teknologio, Ĉinio daŭre investas en strategiaj kampoj kiel kosma industrio, altrapida fervojo, artefarita intelekto (AI) kaj duonkonduktantoj -- sektoroj postulantaj grandajn kostojn, longajn ciklojn kaj altajn riskojn. Samtempe, programoj por disvolvi infrastrukturon kaj alporti elektron, vojojn, interreton kaj publikajn servojn al montaraj regionoj, landlimoj kaj malproksimaj kamparoj estas rigardataj kiel neeviteblaj "grimpaj etapoj" de la "paca Longa Marŝado".

Fine, la Longa Marŝado estas transformita en grandskalan socian volon. La valoroj de eltenemo kaj persistemo estas enplektitaj en edukado kaj amaskomunikiloj, instigante inĝenierojn resti ĉe konstrulokoj, sciencistojn ĉe laboratorioj kaj oficistojn ĉe la malproksimaj vilaĝoj. De la dezerto kaj gobio ĝis grandegaj infrastrukturaj projektoj, la Longa Marŝado forlasis la historian batalkampon kaj eniris fabrikojn, laboratoriojn kaj la spacon de moderna ĉina disvolviĝo.

La spirito de Truong Son en reformado kaj disvolviĝo de Vjetnamio

En Vjetnamio, la procezo de Đổi mới (Reformo) ekde 1986 povas esti rigardata kiel la vojo Truong Son de la paca epoko. Elirinte el la milito kun tre malalta deirpunkto, la planita ekonomio enprofundiĝis en krizo; ĉe la lando mankis kapitalo kaj teknologio, kaj samtempe estis trafita de internacia izolado dum 20 jaroj. En tiu kunteksto, la spirito de Truong Son ne restis nur historia memoro, sed transformiĝis en reforman kapablon: Persistemo, sindediĉo kaj la povo akcepti malfacilaĵojn por atingi longtempan disvolvan celon.

Post la nacia reunuiĝo en 1975, la vjetnama ekonomio estis severe detruita; la pokapa enspezo estis nur ĉirkaŭ 80 usonaj dolaroj, kio lokigis Vjetnamion inter la plej malriĉaj landoj de la mondo. El tiu limigita bazo, Vjetnamio iom post iom efektivigis reformadon, transformis sian ekonomian mekanismon kaj malfermiĝis al internacia socio. Ĝis 2025, ĝia totala ekonomia amplekso estis ĉirkaŭ 514 miliardoj da usonaj dolaroj, kaj la pokapa enspezo atingis preskaŭ 5 026 usonajn dolarojn -- rimarkinda progreso post preskaŭ kvar jardekoj da reformado.

La spirito de Truong Son ankaŭ montriĝas en la kuraĝo elekti malfacilajn sed necesajn vojojn. El malantaŭa agrikultura ekonomio, Vjetnamio aktive profundiĝis en la monda ekonomio, subskribis multajn liberkomercajn interkonsentojn kaj vastigis eksportadon. Danke al tio, la kresko de MEP restis sur pozitiva nivelo de ĉirkaŭ 7-8% dum multaj jaroj, kaj samtempe Vjetnamio starigis ambician celon atingi kreskon super 10% jare en la venontaj jaroj.

Krome, la spirito de Truong Son klare reaperas en la mobilizado de la popola forto kaj komunuma konscio. De entreprenoj kaj laboristoj ĝis kamparaj kaj urbaj regionoj, diversaj sociaj tavoloj kune kontribuas al infrastruktura konstruado, plibonigo de homaj rimedoj kaj antaŭenigo de novigado. La atingoj de kontraŭ-malriĉeco estas la plej konvinka pruvo: La proporcio de malriĉuloj falis de pli ol 70% komence de la reformado al malpli ol 2% nuntempe. Vjetnamio fariĝis unu el la malmultaj landoj kiuj sukcesis eliri el malriĉeco ene de nur unu generacio, montrante ke la spirito de Truong Son de superado de malfacilaĵoj profunde enradikiĝis kaj plu gvidas la nacian disvolviĝon en tempo de paco.

Du nacioj, unu disvolva logiko

Metante la Longan Marŝadon de Ĉinio apud la Truong Son de Vjetnamio, oni povas rekoni komunan disvolvan logikon kaŝitan malantaŭ du historie malsamaj spertoj. Se la Longa Marŝado estis ekzistomarŝo de la ĉina revolucio sub ekstreme premaj kondiĉoj, tiam Truong Son estis strategia moviĝlinio destinita por konservi batkapablon kaj certigi la venkon de la vjetnama nacia reunuiĝo. Unu elstaras pro firmeco, eltenemo, fleksebleco kaj unueco; la alia brilas per persisto, sindediĉo, kreemo kaj komunuma spirito. La komuna punkto estas, ke ambaŭ estis longaj marŝoj en ekstreme severaj kondiĉoj, altaj montoj, densaj arbaroj, malsatoj, malsanoj kaj bombadoj, kie la homa volo devis superi la fizikajn limojn. Kvankam malsamaj laŭ formo kaj rekta celo, ambaŭ transiris la limojn de pura militista signifo kaj fariĝis spiritaj simboloj de siaj nacioj.

Kresko de pokapa enspezo de Vjetnamio (1990-2025)

En paca tempo, ambaŭ nacioj ne lasis tiujn historiajn vojojn fermiĝi en militaj memoroj, sed transformis ilin en spiritajn rimedojn por disvolviĝo. En Ĉinio, la spirito de la Longa Marŝado estas transformita kiel la "Nova Longa Marŝado" de moderniĝo, postulanta strategian persistemon kaj la kuraĝon elekti malfacilajn vojojn. En Vjetnamio, la spirito de Truong Son daŭras en la "dua reformo", kun la sinteno de "iri longan vojon", akceptante nuntempajn malfacilaĵojn por malfermi daŭrigeblan estontecon. En la mondo plena je ŝanĝiĝoj, tiu "spirito de la longa vojo" estas la profunda komunpunkto inter Ĉinio kaj Vjetnamio -- du nacioj kiuj senĉese lernis transformi historion en forton kaj disvolviĝon en novan marŝon de la epoko.

Verkis: Bui Hai Mung

Facebook: Ĉina Fokuso / China Focus - Esperanto

Twitter: El Popola Chinio

WeChat: Skani la du-dimensian kodon por legi EPĈ en WeChat